Lezen was altijd een eenzame bezigheid.
Tijdens het lezen zijn we alleen. Dat is de schoonheid ervan — en het was altijd ook een stille eenzaamheid. Als student woonde ik in een kleine kamer aan de 9 impasse Mathieu in Parijs. In een oud café in Saint-Germain-des-Prés zaten vreemden een hele middag te praten met één boek tussen hen in. Ik wilde dat zo'n plek ook online bestond. Daar begon Readius.
Nu reist een regel die je in je eigen taal schrijft naar 22 andere en bereikt iedereen die dat boek leest, in woorden die ze al kennen. Hun antwoord komt terug in de jouwe. En op de kaart lichten één voor één de steden op waar hetzelfde boek openligt. We vragen nooit waar je bent — alleen wat je zelf wilt vertellen, en net genoeg om te tonen dat je niet alleen loopt.