Het is een boek dat je in één dag uitleest, maar de emoties blijven nog een week lang bij me hangen. De laatste scène, waarin de oude man droomt over een leeuw, bracht me onverwacht tot tranen. Het is een verhaal over iemand die, ondanks een enorm verlies, niet breekt.
Ik las dit vroeger op school en ik herinner me vooral dat ik me verveelde door die vissen. Nu ik het deze maand opnieuw heb gelezen, heeft het me echt geraakt — het gaat helemaal niet om die vissen, het gaat om het werk blijven doen, zelfs als niemand het ziet en het bewijs ervan verdwijnt. 90 pagina's. In één ruk uitgelezen. Zeker de moeite waard.