Czytanie zawsze było czynnością samotną.
Gdy czytamy, jesteśmy sami. To jest w tym piękne — i zawsze było też cichą samotnością. Jako student mieszkałem w małym pokoju przy 9 impasse Mathieu w Paryżu. W starej kawiarni na Saint-Germain-des-Prés obcy ludzie potrafili przegadać całe popołudnie nad jedną książką. Chciałem, żeby takie miejsce istniało też w sieci. Tam zaczął się Readius.
Teraz wers napisany w twoim języku wędruje do 22 innych i dociera do każdego, kto czyta tę książkę, w słowach, które już zna. Odpowiedź wraca w twoim. A na mapie zapalają się, jedno po drugim, miasta, w których ta sama książka leży otwarta. Nigdy nie pytamy, gdzie jesteś — tylko o to, co sam zechcesz powiedzieć, i tylko tyle, by pokazać, że nie idziesz sam.