mara.reads
Czytając to powoli, celowo
Wszyscy mówili mi, żeby mieć pod ręką drzewo genealogiczne. Szczerze? Niech te nazwiska się zlewają. W tym właśnie tkwi sedno – Buendíaz wciąż popełniają te same piękne błędy, nosząc te same imiona. Czytam jeden rozdział co wieczór, ani jednego więcej. Ta lektura przypomina opowieść o legendzie, którą ktoś snuje z mglistych wspomnień, a ja po prostu nie chcę, żeby to się skończyło.
Recenzja
0
