Yalnız okursun. Yalnız değilsin.

Elindeki açık kitap, bu dünyanın bir yerinde bir başkasının elinde de açık.

Okumak her zaman yalnız bir işti.

Okurken yalnızız. Güzelliği de bu — ve hep sessiz bir yalnızlıktı. Öğrenciyken Paris'te 9 impasse Mathieu'deki küçük bir odada yaşıyordum. Saint-Germain-des-Prés'deki eski bir kahvede, birbirini tanımayan insanlar tek bir kitabın etrafında bütün öğleden sonrayı konuşarak geçirirdi. Böyle bir yerin çevrimiçi de olmasını istedim. Readius orada başladı.

Artık kendi dilinde yazdığın bir satır 22 dile gidiyor ve o kitabı okuyan herkese, zaten bildiği kelimelerle ulaşıyor. Cevabı da senin dilinde geri geliyor. Haritada ise aynı kitabın açık olduğu şehirler tek tek yanıyor. Nerede olduğunu asla sormuyoruz — yalnızca söylemek istediğini, ve yalnız yürümediğini gösterecek kadarını.

Kelimeler farklı olsa da
Yazdıkların paylaştığın anda 22 dile çevrilir. São Paulo'daki bir okur cümleni Portekizce okur; cevabı sana kendi dilinde gelir. Arada çeviri uygulaması yok.
Birlikte yürünen bir harita
Aynı kitabı okuyanlar şehir şehir yanar. GPS yok, isim yok, yüz yok — yalnızca bu akşam bu kitabı tutan tek kişinin sen olmadığın gerçeği.
Sayılar değil, izler
Kaç gün üst üste değil, ne okuduğun ve ne kadar derin okuduğun. Kaydın bir skor tablosu değil: yürüdüğün yol.

Paris'te düşünüldü · Kore'de yapıldı

Readius Hakkında